Yazan : John Mc CARTHY
Yayınevi : İlgi
Baskı : İstanbul / 1989 / 283 shf.

İşinizi Ne Gözle Görüyorsunuz?

Bazı Yöneticiler Görevlerini Yanlış Anlar

Yöneticiler sorumluluk isteyen yeni görevlerinde tek başına karar verme imtiyazından hoşlanıyor olsalar da yalnızlık çekmedikleri o “eski günler”i özlemeden edemezler. Bu yüzden “arkadaşlardan biri”ymiş gibi davranmaya başlarlar. O zaman da çoğunlukla çevrelerindeki kişilerin saygısını kaybederler. Laubalilikten nefret doğar diye eski bir atasözü vardır. Astlar üstlerine saygı duymak isterler.

Subaylara verilen özel haklar erlerin de yükselip aynı düzeye varma hevesini artırır.

Karşımızdakinin tüm zeka düzeyini bizim iyi bildiğimiz bir konudaki söylediklerine dayandırır öyle ölçeriz. Başarılı bir yöneticinin soğuk ve mesafeli olması gerekir de demiyoruz. Ama başarılı yöneticilerin dengeyi sürdürebilme yeteneğine sahip olduğunu belirtmek istiyoruz.

Yönetici daha önce elemanlarının aklına gelmemiş yeni çözüm yolları önerme yeteneğini artırdıkça astların şeflerinin profesyonelliğine duydukları saygı da artar. Saygı arttıkça laubalilik azalır.

Hala “İyi Adam” Olmaya Çalışmak

Eğer bir elemanın verimliliği yetersizse üstü de daha önce kendisine hiçbir şey söylememişse üst uyarıda bulunma zorunda kaldığı zaman eleman haklı olarak bozulur. Kötü verimliliğin bir başka nedeni de kötü iletişimdir. Yanlış anlamanın tehlikeleri konusunda ciltler dolusu kitap yazılmıştır.

Talimatı veren yöneticilerden kaç tanesi birkaç dakikayı kaybetmeyi göze alıp da elemanından duyduklarını dinlediklerini tekrarlanmasını ister?Böyle yapılırsa iletişim bozukluğu daha başlangıçta ortadan kaldırılabilir.

Bu belki ilkel bir çare olarak görülebilir ama birçok durumda iyi sonuç verdiği de gerçektir.

Eski İşlerden Bir Türlü Uzaklaşamayan Yöneticiler

İş hayatının hemen her kesimindeki yöneticiler neden böyle davranırlar? Elemanlarının eski işlerini kendilerinden daha iyi yapacağından mı korkarlar? Bir çok olayda sebep gerçekten budur ama özürü bulunmayan başka nedenler de vardır. Bunlardan bir tanesi yöneticinin eski işini hiç kimsenin kendisinden iyi yapacağına inanmasıdır! Bu başkalarına duyulan güvenin azlığından yada başka bir deyimle kendi yeteneklerimize abartılmış bir duymamızdan ileri gelir. Bu da başka bir yönetici kusuruna yol açar ki o da elemana hata yapma hakkını tanımama kusurudur.

Bazı yöneticiler kendilerine bir “üretici” gözüyle bakmakta güçlük çekerler. Çünkü onlar; yönetici oldukları anda artık “yapan kişi” olmaktan çıktıklarını planlamacı örgütleyici birleştirici değerlendirici biri haline geldiklerini anlayamamışlardır.